Padol - Brytyjczycy i Indianie

Zostali oprowadzeni po mieście, dostali po koniu, obiecano muszkiet i zapytano czy podpiszą traktat. Był to pierwszy traktat podpisany pomiędzy USA, a Indianami. Był to ewenement, który rozpoczynał całą ich serię, trwało to do 1780 r., później już nie było takich traktatów. W traktatach używany był zwrot brothers, obje strony miały się wspomagać. Kupcy przybywający do Delower mieli mieć upoważnienia od rządu USA, mieli nie sprowadzać alkoholu. Indianie mieli zachowywać się przyjaźnie do amerykanów, donosić o problemach na pograniczu. W ostatnim punkcie traktatu było mowa, że Indianie Delower uznają autorytet USA. Kilka miesięcy po uchwaleniu niepodległości podpisano pierwszy traktat o niezależności Delower, Indianie ci występowali w nim jako nation. Czyli był to traktat pomiędzy dwoma niezależnymi państwami. W 13 koloniach żyło tylko 3 mln ludzi, mogli więc sobie amerykanie na to pozwolić. Do Indian Delower wysłany został misjonarz, nauczyciel angielskiego i kowal by kuźnię otworzyć i nauczyć Indian kuć.
Na południu było trudniej- Wirginia, Maryland, obie Georgie. Była tu konfederacja Indian Cheerokie- Tenesy, Indiana, Karolina południowa, Wirginia. Było tu 40-50 tyś Indian, z czego około Ľ wojowników. Żyli z myślistwa, zbieractwa i handlu. Kontakty z białymi były różne. W 1715 r. Cheerokie walczyli z plemieniem innych Indian, których chcieli podporządkować sobie.
Turkarua wypchnęli ich z północy. Grupy poszczególne władały tym samym językiem, mieli wspólne narady, tytoń uprawiali, wierzyli w Manitou, mieli rytualne modlitwy, inicjacje i palenie fajki